ŻURAWIANKA ŻURAWICA – KORONA OLSZANY

2 : 4 (0 : 2)

Bramki:

18’ 0 : 1 – J. Stawarz,

40’ 0 : 2 – Gondek (w),

60’ 0 : 3 – S. Sidor,

87’ 0 : 4 – Kożuch,

90’ 1 : 4 – Wilowski,

92’ 2 : 4 – Bąk (głową).

Żurawianka: Baran – Bajwoluk (70’ Bąk), Podwyszyński, Gorczyca, Zabłocki, Owoc (ż)( 62’ Jarosz), Stelmach, Tomaszewski, Rywak (70’ Kud), Wilkos, Wilowski.

Korona O.: Chawa – Lekki, Gondek, Śmigiel, Biliński (ż), Kożuch, Lambora, Wasiewicz (89’ Duniewic), S. Sidor (75’ Mrozek), J. Stawarz (83’ Szmuc), Szacki.

Sędziował: Leszek Kogut (Przemyśl).

Widzów: 30.

Jeżeli ktoś zechciałby się mnie zapytać czego Żurawiance w tym meczu brakowało do wygrania lub nawet do remisu? Odpowiedź nie jest trudna, lapidarnie wygląda krótko i węzłowato – brakowało po prostu wszystkiego, czego w prostej grze potrzeba. Goście przecież nie reprezentowali w Żurawicy cudownego kunsztu sztuki piłkarskiej, a jednak bardzo gładko doprowadzili pod koniec meczu do stanu 4 : 0. Grali znacznie składniej, szybciej, celniej i widać było w ich grze organizację wszelkich poczynań. Miejscowi przeciwnie, pod każdym względem zawodzili wszystkim. Graliśmy znacznie gorzej niż w Trójczycach przed tygodniem. Prawdę mówiąc jeszcze w pierwszych 10-ciu minutach jakoś ta gra wyglądała, bo w 6’ minucie Wilowski miał doskonałą sytuację, ale z 10-ciu metrów strzelił niecelnie. Jeszcze w 36’ minucie też Wilowski niemal w takiej samej sytuacji jak poprzednio strzelił jeszcze gorzej, bo bardzo słabo, a o celności lepiej nie wspominać. W 80’ minucie już przy stanie 0 : 3 Kud też nie trafił do bramki. W bramce również nie popisał się Baran przy drugiej i trzeciej bramce, może by dotrzymać tradycji, że tracimy głupie bramki! Na koniec meczu zupełnie niespodziewanie stał się cud jakiś, a może nawet goście wyrazili litość nad nieporadnością kopaczy miejscowych, bo oto w dwóch minutach Żurawianka strzeliła dwie bramki (Wilowski i Bąk), co nie może zmienić ogólnego obrazu gry w całym meczu.

Kończymy rundę zdecydowanie poniżej oczekiwań, ujawniliśmy piłkarską biedę i perspektywę do poważnego zastanowienia się nad losem oraz co robić aby wiosną uniknąć spadku!

NADZIEJA UMIERA ZAWSZE OSTATNIA! DLATEGO NIE TRAĆMY JEJ JESIENIĄ I ZIMĄ! POWODZENIA I DO ROBOTY, BO SAMO SIĘ NIGDY NIE ZROBI!

Opracował Kazimierz Więch